vriendschappen

Ik houd van bankhangen. Lekker niks doen. Liever lui dan moe. Maar áls ik een sport zou moeten kiezen, kies ik kickboksen. En dan vooral lekker hard tegen hard. Blauwe plekken, verzuurde spieren – dat soort dingen.

Ik ben positief ingesteld. Ik ben vergevingsgezind, tolerant… Maar áls ik boos ben, ben ik echt pissed. Mijn moeder zei vroeger niet voor niets: “Als blikken konden doden”.

Ik ben alles of niets. Het ene of het andere uiterste. Continue reading Alles of niets

Read more

Al was het in eerste instantie niet de bedoeling, ik ben fulltime moeder. En dat vind ik prima – ik geniet er volop van! Ik mis niks en kan Lily de ervaringen geven die ze nodig heeft, óók het spelen met andere kindjes, dat doen we via speelgroepen.

Sinds kort ben ik niet écht meer fulltime moeder, omdat ik één dag in de week werk bij VluchtelingenWerk Nederland. Lily gaat dan naar mijn ouders. Maar goed, die dag ben ik dus wel kwijt – geen tijd voor mezelf.

Dat ik altijd en bij alles (afgezien van die ene dag werken dan) Lily bij me heb, vind ik super. En dat maakt haar niet aanhankelijk, wat mensen nog wel eens willen denken. We zijn een team geworden, we kennen elkaar, er is vertrouwen en daarom hobbelt ze de hele wereld door, wetende dat ik een eindje verderop achter haar aanloop. Mocht er iets gebeuren, ben ik er voor haar. En andersom ziet ze mij van alles doen en daarvan leert ze ook. Als je het mij vraagt is dat de natuurlijke gang van het moederschap.

Fulltime+

Maar eigenlijk is het niet fulltime. Fulltime werken betekent zo ongeveer van 9.00 tot 18.00 werken, van maandag tot en met vrijdag. En dat is natuurlijk veel minder dan het fulltime moederschap. Dan is 24/7. Het is fulltime+.

Dat wist ik natuurlijk ook toen ik in het fulltime moederschap rolde. En ik ben er ook blij om. Maar, waar ik niet aan had gedacht, is de mogelijkheid dat je kindje niet zonder jou kan gaan slapen, ‘s avonds! Dat is het geval bij Lily. Als ik er niet ben bij het slapengaan is ze onrustig, angstig en kan ze ontzettend in paniek raken. Mijn vriend wordt inmiddels ook ‘getolereerd’, hoewel het wel even moeite kost voor haar om te accepteren dat het dus zonder mij gaat gebeuren, en dat is heel fijn. Maar vorige week waren we allemaal (ja, allemaal) ziek! Ik was inmiddels al wat beter en wilde naar de verjaardag van mijn beste vriendin, maar Lily was een dweil en Papa lag op bed met koorts. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen ze achter te laten.

Wat voelde ik me een rot-vriendin!

Maar wat moest ik dan? Als ik mijn zieke vriend met mijn zieke dochter had thuisgelaten was zij niet gaan slapen (behalve misschien na een half uur janken) en dat had hij niet getrokken! Dan had ik me een rot-moeder gevoelt! Ik ging dus maar voor rot-vriendin… Dat is dan de prijs, denk ik?

Ziek

Na allemaal een week ziek te zijn geweest en toen langzaamaan weer te zijn opgekrabbeld, kreeg ik vrijdagnacht uit het niets een borstontsteking. Koortsaanvallen en ontzettend veel mijn in mijn borst. Ik voelde me akelig! Maar in het fulltime+ moederschap zijn geen ziekdagen. Dit weekend is gelukkig mijn vriend er om voor Lily en het huishouden te zorgen, maar morgen is het maandag en ik voel me nog steeds belabberd.

Gelukkig komt mijn moeder morgen even langs om voor mij en/of Lily te zorgen. Wat een mazzel heb ik daarmee! Mijn ouders en schoonouders wonen beiden hartstikke dichtbij en springen altijd bij als het echt nodig is. Ik kan me niet voorstellen hoe een alleenstaande moeder dit doet. Je hebt echt een netwerk nodig. It takes a village to raise a child.

Read more