keuzes

In maart ben ik voor de tweede keer moeder geworden. Daarmee is Lily de Grote Zus (heel belangrijke titel) geworden van Luna en oh, wat is ze trots. Ze is gek op haar kleine zusje. Gelukkig maar, dacht ik, want je hoort wel van die verhalen dat de oudste jaloers is op de kleinste en ze die baby liever weg hebben. Maar toch had ze het ook heel zwaar, de eerste dagen. Dit had ik niet aan zien komen… Continue reading Grote zus

Read more

Wat een weertje… In de laatste weken zijn er al heel wat dagen voorbij gekomen die je doen denken dat de zomer eraan komt. Als ik dan óók het geluk heb niet te hoeven werken, kom ik al snel in een vakantie vibe! Dat we een maand of twee in een bungalowpark hebben gewoond (in verband met het verbouwen van ons nieuwe huis) heeft daar natuurlijk ook aan bijgedragen, maar zelfs nu we gewoon in een Oer Hollands rijtjeshuis wonen, zijn er dagen dat ik me op vakantie waan.

Lily en ik brengen de warme dagen door met onze snoeten in de zon en onze haren in de wind. Lily met haar voeten in het zand en ik  met mijn billen op het springkussen (er is op het bungalowpark een speeltuin met een springkussen!). De zomerse kleding zat nog in dozen, dus we hadden geen sandalen. In de speeltuin gingen de schoenen en sokken dus uit. Terwijl de grassprietjes tussen haar tenen kriebelen, zoekt ze naar bloemetjes. Het lijkt wel zomer!

Zomervakantie

Door die vakantie vibe komen er al snel herinneringen boven van zomer 2016. We zijn toen met z’n drietjes met het vliegtuig (Lily nog voor een kleine prijs, want ze was toen nog geen twee jaar) naar La Palma, Canarische Eilanden, gevlogen. Continue reading Duukies

Read more

Lily wordt in januari twee. En ze drinkt nog steeds borstvoeding. Ja, nog stééds. En nee, niet zo nu en dan een keertje als ze ziek is, maar minstens drie keer per dag.

Zo, nu kun je je kaak weer van de vloer rapen en je wenkbrauwen laten zakken.

Ooit heb ik ervoor gekozen om borstvoeding te geven en – tja – nu is ze bijna twee. Er is niets veranderd. Het is gewoon zo voortgekabbeld. Ik ben helemaal tevreden over hoe het is gegaan en hoe het nu is. Toch heb ik het gevoel alsof ik me moet verantwoorden of verontschuldigen. Alsof ik moet ‘bekennen’ dat zij nog zo vaak drinkt. Terwijl het niemand kwaad doet en bovendien heel normaal is! Toch?

Continue reading Peutermelk

Read more

Een paar blogposts geleden had ik het al over ‘Oer’. Ik had het toen over het Oergevoel, ofwel ons instinct, waarmee we helaas de connectie lijken te zijn verloren. We kunnen wel wat meer verbinding met onze innerlijke oer gebruiken. Maar ook met de oer buiten onszelf, Moeder Natuur zelve, kunnen we wel wat meer verbinding gebruiken.

De meesten van ons leven in stenen huizen, lopen op geasfalteerde straten, zitten en slapen hoog, reizen op wielen en kijken naar schermen. Al deze dingen zijn min of meer onontkoombaar in onze maatschappij, maar ik denk dat we ons te snel over geven. Meer dan je zou denken hebben we hier zelf van alles in te kiezen. We hebben keuzevrijheid. Het probleem met keuzevrijheid is dat je je er bewust van moet zijn om er gebruik van te kunnen maken.

Continue reading Oer 2.

Read more

Ik houd van bankhangen. Lekker niks doen. Liever lui dan moe. Maar áls ik een sport zou moeten kiezen, kies ik kickboksen. En dan vooral lekker hard tegen hard. Blauwe plekken, verzuurde spieren – dat soort dingen.

Ik ben positief ingesteld. Ik ben vergevingsgezind, tolerant… Maar áls ik boos ben, ben ik echt pissed. Mijn moeder zei vroeger niet voor niets: “Als blikken konden doden”.

Ik ben alles of niets. Het ene of het andere uiterste. Continue reading Alles of niets

Read more