eerlijk

Lily wordt in januari twee. En ze drinkt nog steeds borstvoeding. Ja, nog stééds. En nee, niet zo nu en dan een keertje als ze ziek is, maar minstens drie keer per dag.

Zo, nu kun je je kaak weer van de vloer rapen en je wenkbrauwen laten zakken.

Ooit heb ik ervoor gekozen om borstvoeding te geven en – tja – nu is ze bijna twee. Er is niets veranderd. Het is gewoon zo voortgekabbeld. Ik ben helemaal tevreden over hoe het is gegaan en hoe het nu is. Toch heb ik het gevoel alsof ik me moet verantwoorden of verontschuldigen. Alsof ik moet ‘bekennen’ dat zij nog zo vaak drinkt. Terwijl het niemand kwaad doet en bovendien heel normaal is! Toch?

Continue reading Peutermelk

Read more

Ik houd van bankhangen. Lekker niks doen. Liever lui dan moe. Maar áls ik een sport zou moeten kiezen, kies ik kickboksen. En dan vooral lekker hard tegen hard. Blauwe plekken, verzuurde spieren – dat soort dingen.

Ik ben positief ingesteld. Ik ben vergevingsgezind, tolerant… Maar áls ik boos ben, ben ik echt pissed. Mijn moeder zei vroeger niet voor niets: “Als blikken konden doden”.

Ik ben alles of niets. Het ene of het andere uiterste. Continue reading Alles of niets

Read more

Als sinds ze één jaar is – misschien al wel langer – heeft Lily last van eczeem. Op de foto hierboven is die eczeem nog mild. Het zijn droge, rode plekken op haar schouders en armen, die vooral ‘s nachts jeuken. Eerst dacht ik dat het uitslag was van de kou – ik krijg immers zelf ook droge plekjes op mijn schouders en armen als het koud is. Maar toen werd het lente en verdween de kou, maar de plekjes verdwenen niet! We smeerden met Aloë zalf en Vaseline-cetomacrogol, maar het werd er niet beter op. De plekken werden met de tijd alleen maar vuriger en dikker en ook de jeuk werd erger.

Waarom heb ík daar niet aan gedacht?

Ongeveer een maand geleden vroeg ik in één van de vele Facebook-groepen waarvan ik lid ben wat ik tegen deze eczeem kon doen. Als reactie kreeg ik de tip te zoeken naar de oorzaak.

Natúúrlijk, waarom heb ik hier zelf niet aan gedacht?

Ik wéét dat symptoombestrijding maar tijdelijk is en nooit zo goed kan werken als het bestrijden van de oorzaak. Maar wat kon dan de oorzaak zijn? Als reactie op mijn Facebook-oproep kreeg ik de tip dat de oorzaak van eczeem meestal in de darmen ligt, bijvoorbeeld een koemelkallergie.

Koemelkallergie, waarom had ik dáár niet aan gedacht!? Mijn vriend en ik hebben allebei als baby koemelkallergie gehad. Voordat Lily geboren was, had ik er rekening meer gehouden dat zij koemelkallergie zou kunnen hebben. Maar toen dat in eerste instantie niet zo bleek te zijn, heb ik die optie verworpen en er dus nooit meer aan gedacht.

Continue reading Wasmiddel

Read more

Ik ben niet goed in het spelen van spelletjes. Bij Monopoly koop ik de straten met een leuke naam of een mooie kleur. Bij Yahtzee ga ik voor de combinaties die ik al had. Bij Stratego verstop ik mijn vlag altijd op dezelfde plek. Ik heb geen poker face. Ik kan niet bluffen. En áls ik bluf, vergeet ik dat weer en verraad ik mezelf alsnog.

The Dating Game

In daten ben ik ook niet goed. Gelukkig kwam ik mijn vriend tegen, anders was ik die vrouw met die katten geworden. En die fles wijn. — Oké, ik heb nu óók katten. En die fles wijn. Maar dat is niet mijn punt.

Ik was, toen ik me nog begaf in het levensgevaarlijke singles-leven, veel te veel mezelf. Dat mag niet. Je moet het spelletje meespelen. Laten blijken dat je ‘m leuk vindt, dan koeltjes doen alsof het je niet boeit, vervolgens geïnteresseerd luisteren naar zijn verhaal en dan vooral niét dezelfde dag nog sms’en! Ik was meer van “Hoi, ik vind je leuk. Wat jij?” Werkt niet. Schrikt af.

Goed. Ik dacht daar dus van af te zijn. Ik ontmoette iemand die mij dezélfde dag nog een sms stuurde.

“Hoi, ik vind je leuk. Wat jij?”

Wij hebben nu een dochter. 🙂

Continue reading What’s the Name of the Game?

Read more