Oer 3.

Buiten is het koud. En nat. Goede reden om binnen te blijven. Of niet? Zelfs in deze dagen van gure wind en ijsel, ga ik elke dag met Lily naar buiten. Laarzen aan, muts op – en gaan!

Toen Lily nog maar net een maandje of twee oud was, kwam ik – zoals ik sinds mijn pubertijd elke winter had gedaan – in een dipje. Ik was moe en droevig, maar wist niet waarom. Dit jaar wilde ik dat echter niet pikken. Ik had Lily en ik zou niet als een sombere zak naast haar gaan zitten mokken! Binnen zitten zou dat er niet beter op maken. Bovendien liet Lily me geen keus. Al op hele jonge leeftijd had Lily duidelijk gemaakt dat zij niet wenste binnen te blijven. Zij werd chagrijnig en begon om niets te jammeren, tot we met haar naar buiten gingen. Dan was het gemopper in no time verdwenen. Alsof ze wou zeggen:

“Laarzen aan, muts op – en gaan!”

En dat deed ik. Niet zeuren, maar gaan. “Maar waar moet ik dan heen? Wat moet ik dan doen?” dacht ik dan. En dan jengelde Lily weer. Oké. Niet denken, maar doen. Ik pakte dat wat ik voor Lily nodig had en ging. Gewoon. Naar buiten.

Ik de natuur in

Zodra ik tussen de bomen liep, voelde ik de rust in mijn hoofd wederkeren. Ik kon weer ontspannen ademhalen en voor ik het wist genoot ik weer van mijn dag.

Laatst viel bij mij het kwartje. De natuur heeft voor alle kwaaltjes een geneesmiddel. De natuur zorgt zelf voor het balans. In ruil voor regen en wind biedt de natuur een bladerdak en een beschermend bos met knisperende takjes, paddenstoelen en vogeltjes. Wie weet komt er zelfs nog wel sneeuw, deze winter! Als wij binnen blijven zitten, zien we alleen de donkere wolken, maar als je je warm aankleed en het weer in gaat, voel je de frisse wind en ruik je de natte bladeren. Je kunt genieten van al het moois dat Moeder Natuur heeft gemaakt.

Als je binnen blijft zitten, daar waar het licht en warm is, lijkt het alsof je de wereld probeert te veranderen tot wat het niet is. De wereld is deze dagen namelijk donker en koud. Maar zolang je niet heel hard probeert er iets anders van te maken (want dat gaat toch niet lukken), kun je het waarderen. In plaats van je te verzetten tegen dat wat de seizoenen buiten teweeg brengen, kun je er voor kiezen om er in mee te gaan. Er een deel van uit te maken. Dan zijn donkerte en kou ineens zo erg niet meer.

Zij de natuur in

Behalve dat je je er hartstikke lekker bij voelt om deel uit te maken van de ‘echte’ wereld, is buiten zijn om meer redenen goed voor een kind.

Buiten leert een kind zijn interesses te ontdekken en ontwikkelen. Omdat er eindeloos veel te voelen, zien, proeven en ruiken is in de natuur, kan een kind kiezen uit eindeloos veel verschillende ervaringen. Buiten is Lily niet gebonden aan dat wat ik haar aanbiedt.

Moeder Natuur biedt haar álles aan.

Bovendien heeft zij buiten alle ruimte voor creativiteit. Alles kan alles zijn. Alles kan worden gecombineerd. Met alles kan worden gespeeld. Zelfs met enkel alleen de ruimte. Bovendien biedt die ruimte mogelijkheid voor rennen, rollen en gooien – zonder dat ik hoef op te letten of het niet breekbaar is. Ik herinner mezelf soms even dat alle kleertjes gewoon vies mogen worden (ik heb altijd een extra setje bij me voor als Lily echt heel nat wordt). Dan hebben we allebei dubbel plezier! Bovendien: vies worden is niet alleen niet-erg, het is goed! Door blootstelling aan al die natuurlijke elementen, bouwt ze een gezonde weerstand op.

Hobbelen

Ik laat Lily zo veel mogelijk hobbelen. Je weet wel. Lekker laten lopen, verkennen, niet er achteraan maar gewoon laten gaan. Vertrouwen en eens zien waar ze uitkomt. Ze kan verkennen en proberen, zonder dat ze hulp nodig heeft (“Mama, open?” of “Mama, deze aan?”), want de natuur werkt heel… natuurlijk. Zo ontwikkelt zij haar autonomie en leert ze zichzelf kennen: hoe sterk ben ik, hoe ver kan ik, hoe houd ik mijn evenwicht, hoe hoog durf ik?

Gevaren zoals hoog, heet en scherp, kan zij aan, want een kind is van nature bekend met gevaren die de natuur met zich mee brengt. Terwijl zij ontdekt en probeert, ziet zij dat ik haar laat en vertrouw, en krijgt zij hierdoor meer vertrouwen in haar vermogen om uitdagingen aan te kunnen! Hartstikke goed voor haar zelfvertrouwen, dus, dat hobbelen.

Naar buiten

Om de OER te voelen en er je kracht en positiviteit aan te onttrekken, moet je er in staan. Neem het voor wat het is, verzet je er niet tegen, haal diep adem, en neem het in je op. De koude wind, het geluid van regen, de kleuren, de beweging, de dieren, de vrijheid – het vrije kind – jij.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*